ห ล า ย ค รั้ ง . . . .. . ที่ ส า ย ล ม ห น า ว ม า พ ร้ อ ม กั บ ค ว า ม เ ห ง า

ห ล า ย ค รั้ ง . . . .

. . ที่ ค ว า ม เ ห ง า ทำ ใ ห้ ห น า ว อ ย่ า ง ไ ม่ มี เ ห ตุ ผ ล

ค ว า ม ห น า ว เ กิ ด จ า ก ชี วิ ต ที่ ว่ า ง เ ป ล่ า

ไ ม่ ไ ด้ ต้ อ ง ก า ร เ พี ย ง แ ค่ ห ยิ บ เ สื้ อ กั น ห น า ว ม า ส ว ม ใ ส่

เ พ ร า ะ มั น ห น า ว จ า ก ส่ ว น ลึ ก ที่ สุ ด ข อ ง ชี วิ ต

มั น ห น า ว จ า ก ก า ร ม อ ง ไ ป ร อ บ ๆ ข้ า ง แ ล้ ว ไ ม่ มี อ ะ ไ ร

ไ ม่ เ ห็ น อ ะ ไ ร . . . .ไ ม่ เ ห็ น ใ ค ร

มีวงกลมอยู่ 2 วง วงของเธอและวงของฉัน
2 วงมาเจอกันทับกันส่วนหนึ่ง
ก็มีพื้นที่สำหรับเธอ พื้นที่สำหรับฉัน
และพื้นที่ตรงกลางคือ พื้นที่สำหรับเรา
ตัวเราซึ่งมีความสุขกับสิ่งนี้ อยากจะลองขยับ
วงกลมของเราให้เข้าไปใกล้มากขึ้นเพราะ
มันจะทำให้พื้นที่ระหว่างเรามากขึ้น
แต่ลืมคิดไปเลยว่า มันจะทำให้พื้นที่สำหรับเธอ
น้อยลงไปด้วย
ตัวเราอบอุ่น แต่ตัวเธออึดอัด
ขอโทษที่รักษาสมดุลนี้ไม่ได้
โอกาสที่ 2 วงจะมาเจอกัน มาสัมผัสกัน
มันก็คือจุดจุดหนึ่งในวงกลม
เมื่อเราผิดพลาด วงกลมอีกวงหายไปแล้ว
มันก็เป็นไปได้ยาก ที่จุดๆเดิมของวงกลมจะกลับมาสัมผัสกันอีกครั้ง
บทเรียนที่สำคัญ บทหนึ่งในชีวิต..~

By. G4mEz

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยุ่ด้วยกัน ความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่นๆๆอีกมากมาย
     วันหนึ่ง มีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจมน้ำดังนั้นทั้งหมดจึงได้ เตรียมเรือเพื่อจะหนีออกจากเกาะ ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจ
อยุ่บนเกาะความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั้งวินาทีสุดท้ายเมื่อเกาะจะจมน้ำความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ.......

ความรวยแล่นเรือผ่านมา และตอบว่า "ไม่ได้หรอกเรารับเธอไม่ได้ เพราะว่าเรือฉันเต็มไปด้วยทองและเงิน แล้ว ฉันไม่มีที่ให้เทอ"

ความรักจึงตัดสินใจจะถามเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วย "เรือลำงาม ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรัก...คุณนะตัวเปียกอาจทำให้เรือฉันเปียกไปด้วย"

ความเศร้าได้พายเรือเข้ามา ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก "ความเศร้าอนุญาติให้ฉันขึ้นเรือคุณนะ โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลยฉันต้องการอยุ่คนเดียว ขอโทษนะ"

ความสุขได้ผ่านความรักไปแล้วเหมือนกัน แต่เขามิได้ยิน.....แม้แต่เสียงร้อง...เรียกขอความช่วยเหลือของความรักเพราะมันมัวแต่กำลังสุข

ทันใดนั้น มีเสียงดังขึ้นมา "มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง" ความรักขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่า ใครคือผู้ใจดีผู้นั้น เมื่อพวกเขาถึงแผ่นดินที่แห้งก็จากไปตามทางของแต่ละคน

ความรักนึกขึ้นมาได้ว่า ลืมถามชื่อผู้ที่ช่วยเหลือเขา ความรักจึงถามความรู้ "ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน"
ความรู้ตอบด้วยความภาคภูมิใจในความรอบรู้ของตนเองว่า"เวลา" ความรักถามต่อว่า "แต่ทำไมเวลาถึงช่วยฉันละ" ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า "ก็เพราะว่า เพียงเวลาเท่านั้น ที่เข้าใจว่า ความรักที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน"

By www.TeenEe.com เครดิต* ชอบบทความ